Αρχείο (2005-2011)

MYKONOS FACES

Σήμερα το βράδυ στο γνωστό club της Μυκόνου "el Pecado / REMEZZO" o κος Jean-Pierre Heim και ο γιος του κος Alexandre Heim παρουσίασαν το βιβλίο τους "MYKONOS FACES".
Το βιβλίο, με την υποστήριξη των εκδόσεων "ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ" και το βιβλιοπωλείο "ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗΣ", είναι ένα αφιέρωμα σε πρόσωπα της Μυκόνου.
Στην εκδήλωση μεταξύ άλλων ήταν και ο Πρέσβης της Γαλλίας στην Ελλάδα, κος Bruno Delaye.


MYKONOS FACES
Σήμερα το βράδυ στο γνωστό club της Μυκόνου "el Pecado / REMEZZO" o κος Jean-Pierre Heim και ο γιος του κος Alexandre Heim παρουσίασαν το βιβλίο τους "MYKONOS FACES".
Το βιβλίο, με την υποστήριξη των εκδόσεων "ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ" και το βιβλιοπωλείο "ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗΣ", είναι ένα αφιέρωμα σε πρόσωπα της Μυκόνου.
Στην εκδήλωση μεταξύ άλλων ήταν και ο Πρέσβης της Γαλλίας στην Ελλάδα, κος Bruno Delaye.

Χαιρετισμό απηύθυνε ο Δήμαρχος Μυκόνου κος Βερώνης Χρήστος ο οποίος είπε :
"Εδώ το φως ευτύχησε πιστά να σε χαράξει"
Ξεκινώ με τα λόγια του ποιητή Γιάννη Κοντού, για να πω ότι ο φωτογράφος μπορεί να αρνηθεί τα πάντα, εκτός από το φως. Ο φωτογράφος είναι μέσα στην κοινωνία, στα πολιτικά δρώμενα, αλλά προπάντον μέσα στο φως. Είναι ένας άνθρωπος που συνεχώς κοιτά προς τα έξω. Η λεία του βρίσκεται στο ανοιχτό χώρο. Αόρατη λεία που πρέπει να αποκαλύψει. Ο φωτογράφος είναι το ένστικτο. Είναι αυτός που αρπάζει, στην κυριολεξία, τη γητεύτρα μοναδική στιγμή.
Στην περίπτωση του Ζαν Πιερ Χαίμ, ο φωτογραφικός φακός αποτυπώνει σε μετωπική και κοντινή απόσταση πορτραίτα Μυκονιατών και μη, όλων των ηλικιών και κοινωνικών κατηγοριών με σκοπό να φτιάξει σε ένα εννιαίο αφήγημα την ανθρωπογεωγραφία του νησιού. Η φωτογραφία φέρνει στο τώρα το "τότε" και μας καθιστά άτομα του "κάποτε". Το οικείο στέκει μακριά καθώς το κοιτάμε στη φωτογραφία και η θλίψη μας, για την απώλεια του οικείου, μένει αμετάδοτη και απροσπέλαστη. Φωτογραφίζοντας το οικείο, στην ουσία φωτογραφίζουμε την μελλοντική μας θλίψη.
Αλήθεια, πόσο τυχαία είναι η επιλογή του προσώπου ως το μέσο αποτύπωσης της κοινωνικής πραγματικότητας; Θεωρώ πως όχι. ʼλλωστε το "πορτραίτο" δεν απεικονίζει μόνο μια εξωτερική πραγματικότητα, αλλά άλλοτε με άμεσο, φανερό τρόπο, και άλλοτε έμμεσα, και πιο συγκαλυμμένα αποκαλύπτει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του προσώπου. Η δύναμη του πορτραίτου αφορά τον ιδιαίτερο τρόπο συνομιλίας τού με τον θεατή και κατά συνέπεια την ψυχολογία της πρόσληψης. ʼλλωστε η πιο χαρακτηριστική ιδιότητα του πορτραίτου είναι η ιδιάζουσα μορφή επικοινωνίας που επιβάλλει. Σχεδόν μια συνομιλία, ανάμεσα στο άτομο που κοιτάζει, παρατηρεί, με το πρόσωπο στην φωτογραφία. Αυτή η κατά κάποιο τρόπο εμπαθητική λειτουργία που φαίνεται ότι έχει το πορτραίτο, πηγάζει κυρίως από την επικοινωνιακή δύναμη του ανθρώπινου προσώπου. Το πρόσωπο δεν είναι μόνο σε μια κυρίαρχη θέση στο ανθρώπινο σώμα έτσι που πάντα να αποτελεί την πρώτη είσοδο συνομιλίας με το θέμα, αλλά η πρώτη πηγή για την γνωριμία με τον άλλο, βασισμένη σε ποικίλες εκφραστικές παραλλάγες που μετατρέπουν το πρόσωπο σε φυσικό προσωπείο.
Το πορτραίτο αντλεί δύναμη κυρίως από τη φιλοδοξία του να νικήσει το θάνατο. Απευθύνεται πολύ περισσότερο στις επερχόμενες γενιές από ότι στους σύγχρονούς τους. Στο χρόνο που καταστρέφει τα πάντα, ο άνθρωπος απαντά με την εικόνα. Μόνο που στο αποτυπωμένο πρόσωπο δεν βρίσκουμε παρά εγκλωβισμένη την ιστορία του ανθρώπου που αποτυπώνεται, μέσα από τις ρυτίδες του, τις ουλές του, τη φθορά, την ικανοποίηση ή τη διάψευση των ελπίδων που αντανακλά. Διηγείται τη ζωή, όπως η πέτρα διηγείται τις χιλιετίες που πέρασαν και άφησαν τα σημάδια πάνω της.
Ο φωτογραφικός φακός του Ζαν Πιερ Χάιμ, είναι για όλους ο ήχος του βλέμματος. Η απόλυτη τρυφερότητα και μια παράθεση συναισθημάτων. Είναι η νίκη της ζωής πάνω στο θάνατο."

Στην συνέχεια ο καλλιτέχνης πήρε τον λόγο και μιλώντας με αρκετά καλά ελληνικά είπε τα παρακάτω :

"Κύριε Δήμαρχε,
Κυρίες και κύριοι,
Αγαπητοί Μυκονιάτες,
Αγαπητοί φίλοι μου,
Σας ευχαριστούμε για την παρουσία σας σε αυτόν τον αγαπημένο χώρο.
Ο Αλέξανδρος και εγώ ευχαριστούμε τα "Ελληνικά Γράμματα" και την κα Σοφία Ελευθερουδάκη για την προώθηση του βιβλίου μας. Αυτό το βιβλίο είναι αφιερωμένο στους κατοίκους της Μυκόνου. Λυπόμαστε που δεν μπορέσαμε να συμπεριλάβουμε όλες τις αγαπημένες φυσιογνωσίες στο βιβλίο μας. Φωτογραφήσαμε με αφορμή τα τελευταία δύο χρόνια πρόσωπα χαραγμένα από τον ήλιο, την θάλασσα και της ζωή της Μυκόνου.
Η γυναίκα μου, Χριστίνα, η κόρη μου Καρολήν, ο γιος μου Αλέξανδρος και εγώ μέσα στο πέρασμα του χρόνου αισθανόμαστε Μυκονιάτες και εμείς. Η Μύκονος έχει γίνει κομμάτι της ζωής μας, του παρελθόντος και του παρόντος. Αυτό το βιβλίο είναι αφιερωμένο στην θερμή φιλοξενία σας.
Τέλος θα ήθελα να σας πω ότι η ζωγράφος Joe Novak ειδικά για το βιβλίο "MYKONOS FACES" φιλοτέχνησε δέκα πορτρέτα που μπορείτε να δείτε σήμερα εδώ.
Ο γιος μου Αλέξανδρος και εγώ σας ευχαριστούμε για την παρουσία σας.
Να περάσετε μια όμορφη βραδιά."

Στην συνέχεια ο γιος του καλλιτέχνη ευχαρίστησε την Μυκονιάτικη κοινωνία και όλους όσους συντέλεσαν στην δημιουργία αυτού του βιβλίου.
Πατέρας και γιος υπόγραψαν στα βιβλία φίλων και γνωστών και αμέσως μετά ακολούθησε πάρτι με παρουσία πλήθους κόσμου.

 

Αφήστε το σχόλιο σας

Πατήστε εδώ για να αφήσετε ένα σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Ο Καιρός στη Μύκονο